Uren zou ik naar mijn buik kunnen kijken als ons kleine meisje lekker aan het rommelen is vanbinnen. En dat doet ze veel, zo bijzonder. Inmiddels kan Floris haar ook voelen. Maar helaas heb ik geen tijd om uren naar mijn buik te staren, want het werk en alles daarbuiten gaat gewoon door.

Zo was afgelopen periode best druk met allerlei afspraken rondom onze zwangerschap. We hadden een controle bij de verloskundige, (die komen richting het einde steeds vaker blijkbaar) gelukkig geen bijzonderheden en zijn we beiden weer goedgekeurd.

Ook had ik het intakegesprek met de kraamzorg. Hier heb ik me vooraf niet heel druk over gemaakt, maar het gevoel dat het een soort van ‘controle’ zou zijn zat toch ergens in mijn achterhoofd. Ik dacht dat ze heel praktisch zouden gaan kijken of ik alle benodigde babyspulletjes al in huis heb en of dat ze zouden gaan kijken hoe ons huis eruit ziet. Gelukkig was het alles behalve dat en was het een heel leuk gesprek waarin ik weer een hoop wijzer ben geworden. Zo weet ik nu precies welke zorg ik van de kraamhulp kan verwachten straks. Ook hadden ze een heleboel handige tips, we weten we nu wanneer we moeten bellen, waar je bedverhogers kan halen en dat je een matrasbeschermer om je matras moet doen voor het geval je vliezen in bed breken. En dat we vooral niet moeten vergeten een matje op de autostoel te leggen wanneer we naar het ziekenhuis gaan (voor het behoud van de autostoel!).

Het kraampakket wat laatst is bezorgd, is een heel ander verhaal. Op een lief knisperdoekje en badcape voor de kleine na, heb ik de rest even snel bekeken om vervolgens met doos en al snel weer weg te zetten. Al die grote maandverbanden enzo, daar wil ik nog even niet aan denken, brrr!

Ook zijn we naar een informatieavond met een rondleiding in het ziekenhuis geweest. Floris moet toch ook weten waar hij naartoe moet rijden, wanneer de weeën zijn begonnen. Het was overigens heel interessant en nuttig om te doen. Want zeker bij een eerste kindje heb je geen idee hoe het er in zo’n ziekenhuis aan toe gaat of wat je kan verwachten! Het is niet alleen fijn om te weten waar je naartoe moet, maar er werd ook ook heel praktisch verteld wie er naast je bed staan om de bevalling te begeleiden. Ook de mogelijkheden qua pijnbestrijding zijn uitgelegd. Er was ook een man aanwezig die de opmerking durfde te maken “Hoezo heb je dat dan nodig? Een bevalling doet toch sowieso pijn?”. Gelukkig legde de verloskundige direct aan deze meneer uit ddat het toch niet zo werkt.