Afscheid van de speen

Afgelopen maand werd Kaat 3 jaar en vond ik het ook wel een beetje tijd om afscheid te nemen van haar speen of  “tuttie” zoals ze hem zelf liefkozend noemt. Waar we dit in de voorliggende periode al eens benoemd hadden, zijn we een week voor haar verjaardag maar eens een afspraakje gaan maken. Kaat was het volledig met me eens dat kinderen van 3 echt al groot zijn en toen ik daar aan toevoegde dat een speen dan ook echt niet meer nodig was, was ze het hier wel mee eens. Aangezien we nog een klein lief nichtje van 1 jaar hebben, hoefde ze er niet lang over te denken wat ze met haar speen zou gaan doen; hij was voor Noë! De dagen voor haar verjaardag telden we af en benoemden we voor het slapen gaan iedere keer weer wat er met haar speen ging gebeuren op haar verjaardag. Toen de dag was aangebroken waren er natuurlijk eerst cadeautjes, maar al snel vroeg Kaat wanneer ze haar speen nou weg mocht geven. ‘s Middags was het eindelijk zo ver en zo trots als een pauw gaf onze grote meid haar speen weg. Natuurlijk hadden we wel meer dan één speen, maar deze had ik even weggestopt.

Een goede voorbereiding is het halve werk
Na een drukke dag vol feest was het tijd om te gaan slapen, zonder speen natuurlijk. Maar hier dacht Kaat wel even anders over, ze had toch nog een speen? Dat deze ook weg was accepteerde ze vrijwel meteen en na een klein beetje gemopper viel ze lekker in slaap. Zo zie je maar: een goede voorbereiding is het halve werk! Inmiddels zijn we een paar weken verder en na een paar onrustige avonden en nachten, is de speen nu echt geen issue meer. Kaat is enorm trots en wij natuurlijk ook!

De volgende stap is het afscheid van de luier, maar of dat ook zo’n succesverhaal wordt?