De afgelopen weken was het niet altijd feest, wat het weer betreft dan, maar gisteren was zo’n heerlijke middag. De kinderen konden lekker mét zonder jas en korte mouwen naar buiten. Om het feest compleet te maken, gingen we naar de jonge konijntjes kijken.  Zo’n twee maanden geleden heeft ons konijn Pip namelijk het konijn van het vriendinnetje van Fien mogen “knuffelen”. Dit was onder toeziend oog van de dames, wat natuurlijk een hilarisch tafereel voor hen was.

Vier weken geleden werden er 9 kleine konijntjes geboren, waarvan er twee afgestoten werden door de moeder. Hierover moest natuurlijk uitleg gegeven worden, dat dit bij de natuur hoort. Maar uiteindelijk zijn er nu 7 schattige kleine konijntjes.

De meiden konden ze vasthouden en knuffelen, en ik natuurlijk ook. Wat ontzettend lief van die kleine konijntjes, waarbij 1 oortje nog eigenwijs overeind staat. Natuurlijk kwam daar de vraag of we er zelf ook niet eentje konden nemen.  Dat zit eigenlijk niet bij mij in de planning……

Na het knuffelen en kroelen met de konijntjes was het weer tijd om op de fiets naar huis te gaan. Best een flinke rit voor Kaat op haar kleine fietsje, maar met mooi weer is alles leuker.

Bij het schrijven van deze blog besefte ik me weer hoeveel we van dieren en de natuur kunnen leren. Zo weten de meiden nu waar kleine konijntjes vandaan komen en weten ze ook dat in de natuur alleen de sterkste overleven. En de liefde voor die kleine pluizebolletjes… dat is toch het allermooiste!