Zwanger zijn is echt het mooiste excuus om onder vervelende klusjes uit te komen. Iedereen is heel behulpzaam zodra ze je inmiddels toch wel heel erg bolle buik in het oog krijgen. Een vriendin van me zegt dat ik dit voor de volle 100% moet benutten. Volgens haar denk je vol verlangen terug aan al die hulp als je – pas bevallen – staat te stuntelen met een tas vol boodschappen, een huilende baby en een kinderwagen die niet in wil klappen. Maar dan biedt volgens haar niemand z’n hulp meer aan. Dus ik vind het eigenlijk wel fijn als een wildvreemde aanbiedt om mijn iets te volgeladen boodschappentas vanuit m’n winkelwagen in m’n auto te tillen. Of m’n moeder die langskomt en uit zichzelf de strijk gaat doen. Of M. die zegt dat hij de vaatwasser wel uitruimt.
Overigens begint die buik toch wel flink in de weg te zitten bij alles wat ik doe. Ik ben blij met de tips van ZwangerTotaal en breng ze zo veel mogelijk in de praktijk. Zo staat er nu een krukje bij de wasmachine zodat ik zittend de was in en uit kan laden. Tillen probeer ik vanuit m’n knieën te doen, eerst op m’n zij rollen als ik uit bed wil komen en mezelf met m’n armen mee omhoogduwen als ik vanuit een stoel opsta. Het ziet er allemaal lachwekkend en weinig elegant uit, maar het helpt wel.