Zo rond het tweede trimester van mijn zwangerschap sloeg het virus toe, nesteldrang. Het mag best gezegd worden: Ik heb last van koopwoede!

Inmiddels ben ik beste vrienden met de postbezorger en groet hij mij zelfs buiten op straat. Het DHL-punt in de buurt waar ik vervolgens mijn pakketjes inlever, kent mijn e-mailadres om een verzendbewijs te kunnen sturen. Als ik de winkel in loop, geven zij al aan of er pakketjes liggen. Ook al kom ik voor wat anders. Al met al is het mijn persoonlijke missie geworden om voor nu en na mijn zwangerschap genoeg babykleding in huis te hebben.

Met het fenomeen nesteldrang ben ik bekend, maar ik had niet gedacht dat het mij zou overkomen. Nesteldrang schijnt te maken te hebben met hormonen die ervoor zorgen dat je een goede en warme omgeving voor je toekomstige baby wilt creëren. Je wilt meer dan voldoende spullen in huis hebben en alles tot in de puntjes regelen. Dit levert rust en ruimte op in je hoofd. In mijn geval ben ik goed voorbereid als ik nu en tijdens mijn kraamperiode geen kleding hoef te bestellen. Mijn aandacht moet dan bij ons toekomstig kindje liggen.

Om mijn portemonnee hierin ook nog te vriend te houden, heb ik met mezelf afgesproken dat ik niet meer kleding mag kopen dan de hoeveelheid kledinghangers die nog in mijn kast hangen. Maar mijn nesteldrang is hardnekkig. Het is te hopen dat de kleine niet tot week 42 blijft zitten..