Het is bijna zover! Onze jongste telg, Kaat, gaat naar de basisschool. Ze is al een aantal keer gaan wennen en voelt zich er al helemaal thuis.
Volgende week neemt ze afscheid van vriendjes, vriendinnetjes en natuurlijk alle lieve juffies. Een echte mijlpaal voor haar, maar ook wel een ‘dingetje’ voor mij…

Na bijna 10 jaar een kind onder de 4 te hebben gehad, is het schooltijdperk voor allemaal aangebroken. Veel mensen zeggen dan: lekker weer wat meer tijd voor je zelf! Ik weet nog dat ik dat ook dacht toen Fien naar school ging. De drukste tijd hebben we gehad. Niets bleek minder waar, voor mijn gevoel begon het toen pas écht.

Clubje hier, sportwedstrijd daar, nog even naar zwemles of helpen op school bij een knutselochtend. Het moet allemaal op gezette tijden en vaak komt dat natuurlijk net niet uit. Tuurlijk heb je hier als ouder ook invloed op, maar als actieve, sportieve mama vind ik het zelf ook fantastisch om de meiden zo bezig te zien.

Hoe cool is het om iets te presteren. Dit hoeft niet altijd te betekenen dat je wint van een ander, vaak is het ook een overwinning op jezelf.
Als je iets heel erg vaak hebt geoefend, en op het moment van de waarheid lukt het! Dan krijgt je zelfvertrouwen een boost! En dat vind ik belangrijk voor mijn kinderen.

Natuurlijk bekruipt mij ook wel eens het gevoel een verkapte taxichauffeur te zijn. Zeker wanneer ik hiervoor op zaterdagochtend om 7 uur uit bed moet. Dan denk ik wel eens, waarom doe ik dit?? Maar als ik dan zie hoe ze zichtbaar genieten en echt met hun passie bezig zijn, dan weet ik weer waar we het allemaal voordoen!