De afgelopen tijd heb ik het gevoel gehad alsof ik leefde in twee werelden. Aan de ene kant overheerste het gevoel van geluk, liefde en dankbaarheid. Anderzijds een gevoel van onzekerheid en spanning. De onvoorspelbaarheid en invloed die het virus op ons leven heeft.

In de onzekerheid van deze periode, de tijd van ziekenhuisopnames en overlijdensberichten in de kranten, kreeg ik te horen in verwachting te zijn van nieuw leven. Een bericht dat je wilt delen met degene die je dierbaar zijn, maar dit alleen op afstand te realiseren is.

Wanneer ik terug kijk op deze periode, waarin de kerkdeuren gesloten waren, heeft het mij anders naar het leven doen kijken.
Wat is mijn plek in deze tijd? Hoe ga ik om met mijn buren en de kwetsbare, eenzame ouderen? Het liet mij nadenken over vragen waar ik eerder minder bij stil stond.

Het opende mij de ogen om dankbaar te worden voor de eenvoudige dingen in het leven. In deze onzekere tijd bloeide de natuur prachtig open. De geur van de bloemen, blaadjes bloesem die in de tuin lagen en de zon die iedere dag aan de hemel stond.

Laten we onze aandacht vestigen op deze mooie dingen in het leven, Gods grootsheid. Laten we genieten van de natuur, nieuw leven en de mooie tijd die we met elkaar doorbrengen.