Steven Pont aan het woord

“Het mooie van kinderopvang is dat je een groep kinderen bij elkaar hebt. Kinderen leren daar erg veel van elkaar en ontwikkelen daarmee erg veel vaardigheden. Vooral ook het empatisch vermogen, want je moet in gaan schatten wat de ander niet snapt. En dat betekent dat je je moet gaan verplaatsen in de ander, wat een grote sociale vaardigheid vereist. “Waarom snapt dat andere kindje iets niet en wat kan ik doen waardoor hij het wel snapt?”

Thuis laat je als ouder je kind nogal eens winnen. Daar komt je kind nogal eens weg met iets, door bijvoorbeeld schattig te doen. En dat is ook prima. Maar het is ook goed dat een kind een plek heeft waar er iets meer realiteitsbesef is. In de kinderopvang krijgt een kind wat dat betreft een reality-check, want andere kinderen zijn niet zo toegeeflijk als ouders soms zijn.

De kwaliteit van kinderopvang is erg belangrijk; de opvang moet subliem zijn. En dat is niet alleen ervoor zorgen dat de kinderen het naar hun zin hebben, ook de pedagogiek moet optimaal zijn. Daarvoor zijn goed opgeleide pedagogisch medewerkers nodig, die van elk kind afzonderlijk kunnen signaleren wat hij of zij nodig heeft en hier vervolgens op inspelen. Kinderen zitten immers in de meest kwetsbare periode van hun leven en daarom geeft een goede start hen ook een eerlijke kans in hun ontwikkeling.

Tot slot nog een paar tips.
Je kunt een baby in het eerste jaar niet verwennen. Denk dus niet dat je gemanipuleerd wordt als ze huilen. Een baby die bijvoorbeeld drie kwartier lang huilend in bed ligt is gewoon ongelukkig en heeft recht op liefde en aandacht.

Voor ouders met peuters ; het is niet persoonlijk bedoeld, het komt de peuterpuberteit. Het hoort bij hun ontwikkeling dat ze een lastige periode doormaken, hun gedrag is dus niet perse tegen jou persoonlijk gericht.

En ouders met schoolgaande kinderen geef ik het volgende advies; laat ze het zelf uitzoeken. Moeder; wees niet zo bang en vader; doe niet zoveel voor!”