Een tijdje geleden was ik met de meiden naar de woonboulevard en stonden we naar vloerkleden te kijken. Daar vonden ze een heerlijk, zacht vloerkleed waar ze alle drie weg van waren.

Nu was ik ook al een tijdje op zoek, dus dat kwam goed uit. Inpakken en wegwezen. Gelukkig bedacht ik net op tijd dat het kleed waarschijnlijk niet in mijn auto zou passen. Dus ik sprak met ze af dat mijn man het kleed zou ophalen. Helaas was het vloerkleedje nét verkocht toen hij kwam en waren er geen andere voorradig. Dat was dus even een tegenvaller. Nu, enkele weken later, ligt het kleedje eindelijk in de woonkamer.

Nooit had ik gedacht dat kinderen zó blij zouden zijn met een vloerkleedje. Zodra ik de woonkamer in stap ligt er wel minimaal één meisje met het kleed te knuffelen. Wat heerlijk om te zien dat kinderen daar zo van kunnen genieten. Het komt zelfs voor dat ze tijdens ‘schermtijd’, wij hebben vaste afspraken over wanneer er naar een scherm gekeken mag worden, eerst nog lekker met het kleed geknuffeld wordt.

Ook leent het kleed zich perfect voor allerlei tekeningen. Kaat maakt sneeuwengeltjes op het kleedje en Fien en Jet spelen boter, kaas en eieren door op het kleed te tekenen met hun vingers.

Ik vind het mooi om te zien hoe een simpel vloerkleedje kinderen zo uitdaagt om hun zintuigen te gebruiken en hoe het hun ontwikkeling stimuleert. Ik weet wel dat het bij jonge kinderen belangrijk is om de sensomotorische ontwikkeling te stimuleren, maar ik had niet gedacht dat dit bij kinderen van ongeveer 10 jaar nog steeds zo’n aantrekkingskracht zou hebben. Bijzonder om op die manier toch weer van mijn eigen kinderen te leren.

Laatst was Kaat niet zo fit en lag ze zo maar even lekker op het kleed onder een dekentje. Na een minuut of 10 werd het ineens wel erg stil. Ze was in slaap gevallen en lag heerlijk te dutten.

Meer verhalen van Vivian lezen? Klik hier!