Het begon met m’n riem een gaatje losser te doen. Daarna liet ik de knoop van m’n jeans openstaan met een elastiekje ertussen. Maar toen ik alleen nog maar een legging met jurk of tuniekje aan kon doen, kon ik er niet langer omheen: ik moet echt zwangerschapsbroeken dragen. Volgens mijn omgeving ben ik er laat mee, ik heb vriendinnen die al bij 12 weken niet meer in hun broeken pasten.

Een beetje rondsurfen op internet leert dat er 2 soorten broeken zijn: een soort dwangbuis over je buik en een broek die onder je buik hangt. Ik krijg van mijn zus het advies om voor de dwangbuis te gaan, maar eigenwijs als ik ben bestel ik een aantal ‘lage’ broeken bij verschillende websites (even genoeg van offline winkelen na die shopmarathon van laatst in de babyzaak). Om ze vervolgens allemaal te retourneren omdat ze niet lekker zitten aan mijn buik. Ok, dan gaan we maar voor de dwangbuis! De grote elastieken band kan ik nu nog tot over m’n borsten trekken als ik zou willen. Lekker warm is het in ieder geval wel. Ineens besef ik dat over een paar maanden die hele lap stof gevuld zal zijn met buik. Wat een bizar idee!